Blog

20. jun, 2017

Hey allemaal,

Het is dan eindelijk bijna zover. De HWL!! We hebben de afgelopen 2 weken nog veel tijd met elkaar doorgebracht en 2 wedstrijden gespeeld tegen Australie. Ook zijn we nog een weekend in London geweest en hebben we hier een wedstrijd tegen Engeland gespeeld. Alle wedstrijden werden gewonnen en kon ik weer 3 mooie interlands bijschrijven. Ik zit momenteel op 13 interlands waar ik echt mega trots op ben!! Ik ben echt zo blij als ik weer het volkslied mag zingen. Ik krijg iedere keer een heel apart gevoel van binnen als ik daar weer in de line up sta. 

En dan is het moment nu eindelijk daar. Morgen begint de HWL. Mijn aller aller eerste toernooi. Ik heb hier 6 jaar lang voor gewerkt en naar uitgekeken. Ik heb er altijd alles voor gegeven en nu is dan eindelijk mijn eerste toernooi in zicht. 

We zijn zondag na de wedstrijd tegen Australie op HC Nuenen direct in de bus gestapt en richting Brussel gereden. Gister hebben we onze eerste training gehad hier, en vandaag trainen we op het wedstrijd veld. Ik ben erg benieuwd hoe het eruit ziet en hoe de sfeer er zal zijn morgen als het dan eindelijk gaat beginnen. Het is extreem warm ook wel de afgelopen dagen. Daar waar iedereen lekker op het strand ligt en leuke foto's stuurt, staan wij in 34 graden de velden te verkennen en veel rusten in het hotel. Je moet natuurlijk goed omgaan met je energie, en zorgen dat je niet te veel in de zon bent. 

Ik ben best wel zenuwachtig voor het toernooi. Ik heb het gewoon nog nooit meegemaakt. Ik hoop gewoon dat we met zijn alle mooi hockey kunnen laten zien en dat we dit toernooi kunnen winnen. We investeren veel in elkaar en in het team. Hopelijk kunnen we resultaat boeken wat daarbij past! GOUD dus!! Hahah... 

Morgen om 18 uur spelen we de eerste wedstrijd tegen Schotland. Ik heb er ontzettend veel zin in en we gaan volle bak voor de winst! 

xoxo Vega

8. jun, 2017

Hey allemaal,

Jeetje vandaag was even een schakel moment. Laat ik even bij het begin beginnen. 

We hebben 2 weken geleden met AH&BC de play-off finale verloren. Ik was er echt ontzettend zuur van, maargoed dit hoort ook bij sport. We hadden niet heel veel tijd om bij de pakken neer te zitten want het weekend erop stond alweer de EHCCC voor de deur. We begonnen het toernooi op vrijdag tegen CSP Krylatskoye. Een russisch team. Deze wedstrijd winnen we met gemak en zijn daarmee geplaatst voor de halve finale. We hebben de nacht van vrijdag op zaterdag met zijn alle geslapen in een hotel in Vught. Ik sliep op de kamer met Tommy. In de avond hadden we nog een teambespreking en kon je je laten behandelen door de fysio. Ik heb toen even mijn rug los laten maken en heb nog even met een paar teamgenoten een kopje koffie gedronken en op tijd mijn bed in gegaan. Om 8:30 ging de wekker en gingen we met het hele team loslopen en ontbijten. Ook hierna was er een rust periode waar je kon uitfietsen en behandelen in de sportschool bij het hotel. We sliepen in het valk der valk hotel, dus de faciliteiten waren erg goed. om 15:00 stond de halve finale tegen UHC Hamburg op het programma. We hadden ze zien spelen de dag van te voren, dus wisten een beetje waar we rekening mee moesten houden. We starten erg goed aan de wedstrijd en staan met nog 5 minuten op de klok met 2-0 voor. Helaas krijgen we nog 2 goals tegen en gaan we ons opmaken voor shoot-outs. We hadden natuurlijk een goed gevoel bij shoot-outs aangezien we die erg goed hadden gedaan in de play-offs. Helaas mocht het nu niet zo zijn en we verliezen uit eindelijk in de shoot-out series. Super, super, super kut!! We hadden ons graag willen herpakken tegen Den Bosch en nog een keer een finale tegen ze willen spelen. Nu gingen we spelen voor plaats 3/4. Dat was echt even een domper. Ik ben na de wedstrijd zaterdag ook redelijk snel met mijn ouders richting Amsterdam gereden en ben op tijd mijn bed in gegaan. Ik was er echt even chagrijnig van.

Zondag ochtend werd ik wakker en was het super lekker weer. We hadden een vrije dag want de derde en laatste wedstrijd werd op maandag gespeeld. Ik ben toen in de bus gestap en richting mijn ouders gegaan. Mijn moeder was lekker thuis en heb daar heerlijk lekker in de tuin gezeten en lekker wezen ontspannen. We hebben gelunched en samen boodschappen gedaan. Ik vind het af en toe echt heel fijn om weer even lekker thuis te zijn. Mama zet dan ook altijd lekkere hapjes neer, en ik word dan altijd lekker in de watten gelegd. Na 2 wedstrijden had ik dat ook wel even nodig, en heb het er goed van genomen! In de avond ben ik weer richting huis gegaan om lekker in mijn eigen bedje te slapen.

Maandag stond dan de wedstrijd voor plaats 3/4 op het programma. We vertrokken rond 10 uur richting Den Bosch om ons op te maken voor de wedstrijd tegen Surbiton om 13:00. Heel grappig hier speelde een Beckie Middleton. Met haar heb ik samen gespeeld bij Pinoke, dat was heel grappig dat we nu tegen over elkaar stonden sinds lange tijd. We winnen uiteindelijk de wedstrijd met 3-1 en het brons was binnen. Niet iedereen was super blij met een derde plaats maar iedereen was wel heel blij dat we het positief hebben kunnen afsluiten. Dit was onze laatste wedstrijd met AH&BC dit seizoen, en we wilde er een goed gevoel aan over houden. Dat is zeker wel gelukt. 

Na de prijsuitreiking (die pas na de finale was) zijn we snel weer terug naar Amsterda gereden en zijn we met zijn alle gaan eten bij de Marathonweg. Even nog een soort van afsluiten/vieren dat we toch een medaille hebben gepakt. Het was echt super gezellig en we hebben heerlijk gegeten en ook een klein drankje erbij gedronken. Ik ben na het eten nog even langs een vriendin gegaan, en hebben we ook nog even zitten kletsen en een drankje gedaan. 

Erg lang hadden we niet om te genieten van wat vrije tijd, want 2 dagen later stond alweer Nedelands team te wachten. We begonnen vandaag meteen met testen. Vetmeting en de 7-min test. We moesten er om 9:15 zijn. Lauren reed met mij mee vanmorgen. Ik vind dat altijd wel gezellig, dan kunnen we even kletsen en relaxxen voor we op de club aankomen. Om 10:00 uur begon de eerste training. Dit was een rustige training die begon met een nieuwe kracht en conditietrainer MATT. Hij had super leuke loopvormen en oefeningen! Ik houd altijd wel van loopvormen, ik ben daar goed in, en hij is ook een hele leuke gast! Vervolgens was er een rustige training en liepen we om 12:15 van het veld af. We gingen met zijn alle lunchen en de tweede training begon om 16:00. Pff even een paar uur ertussen. Je merkt dat de verveling er dan snel in hakt, en dat je even niet weet wat je met al die tijd aan moet. Ik heb lekker een kopje koffie gedronken en zitten kletsen met Malou, Lauren, Ireen en Kitty.

De tweede training was een pittige training. We hebben hard getraind en iedereen was ook redelijk dood na de training. We sloten ook af met yoga en hebben daarna met zijn alle nog gegeten op de club. Het is dan toch een lange dag op de club van 9:00 - 18:30. Het was ook echt weer even wennen op met de meiden van NL op het veld te staan. Je moet weer even wennen om met elkaar te spelen, en het is toch een niveau hoger dat je gewend bent met de club. 

Ik was om 19:00 thuis en heb toen gelijk even lekker een was erin gedaan en een voeten badje genomen. Ik doe dat eigenlijk nooit, maar ik had een beetje stijve voetjes, dus dacht het is wel even lekker! Nu lig ik lekker in bed met Netflixx en ga ik eigenlijk verder niet heel veel doen. Morgen staat er weer een dubbel training op het programma, dus ik ga lekker op tijd slapen en morgen weer fris en fruitig trainen. We gaan het weekend richting London en spelen daar zondag een interland tegen Engeland. Daar heb ik super veel zin in. Ik ben A nog nooit in London geweest, en B heb ik erg veel zin om een wedstrijd te spelen. De HWL komt steeds dichter bij en heb er echt super veel zin in om te gaan starten!! Ik hou jullie op de hoogte!

xoxo Vega

31. mei, 2017

Hey Allemaal,

Er is altijd een tijd van komen en een tijd van gaan. Hier staat eigenlijk de hele week een beetje van in het teken.
Gister begon het de teamafsluiting van AH&BC. We hadden eerste getraind van 16:00 - 17:30 om vervolgens om te kleden en richting de manager te gaan. Ze had zoals gewoon haar huis opgesteld om bij haar de teamafsluiting te organiseren. We namen dit jaar afscheid van Ellen Hoog, Judith Zeevenhoven, Laura van Heugten, fysio Jeremy Bartels en trainer Kristiaan Timman. Daarbij word ook elk jaar de ouder cup uitgereikt en is het een samenkomen van alle spelers, ouders en aanhang. Ook het bestuur van AH&BC is aanwezig op dit soort avonden.

We begonnen de avond met een hapje en een drankje en druppelde langzaam iedereen binnen. Mijn vader was erbij en Gert was ook gekomen. Mijn moeder kon er helaas niet bij zijn dus die moest afzeggen. Om 20:30 begonnen we met alle speeches. Als eerste kwam de voorzitter aan het woord om iets te zeggen over onze prestatie tijdens de playoffs en om de mensen die afscheid nemen toe te spreken. Daarna kwamen alle speeches van de spelers die namens het team iets hadden voorbereid. We begonnen met afscheid van staf. Kristiaan en Jeremy namen afscheid van ons. Ze werden toegesproken door Rick en Marieke met veel lieve woorden en we hadden natuurlijk namens het team voor beide een passend kado aangeschaft.

Daarna was het de beurt aan de spelers. Allereerst namen we afscheid van Laura van Heugten. Dit vertelde ze ons diezelde middag pas, dus een kado konden we op zo een korte termijn nog niet regelen. Wel hebben we met zijn alle een speeche voor haar gemaakt en haar toegesproken over haar verdiensten van dit jaar. Daarna was het de beurt aan Judith Zeevenhoven. Dit was een erg emotioneel afscheid. Ze werd toegesproken door Kitty van Male en vervolgens door haar eigen vriend die nog een heleboel lieve woordjes had voor zijn vriendin en onze zuster zoals hij het omschreef. Dit werd afgesloten met een speeche van haarzelf aan ons, ons als team, ons als vriendinnen, ons als geheel. Dit was een heel mooi en emotioneel verhaal waar de tranen rijkelijk vloeide. Een grote groepsknuffel was een afsluiting van dit mooie moment. Daarna was Ellen aan de beurt. Jacky, Lauren en Judith hadden een toneelstukje voorbereid met allerlei anekdotes van Ellen. Hilarisch was dit. Iedereen die aanwezig was herkende alles van haar en het was een hilarische afsluiting van haar imposante carriere. We hebben haar ook een prachtig teamkado gegeven en ze kreeg ook van top fan JOEP een geweldig kado.

Rond 23:00 waren alle speeches en bloemen uitgereikt en gingen Gert en ik richting huis. Het was een gezellig, emotionele en drukke avond en we waren ook echt uigeteld toen we thuis kwamen. We zijn direct in slaap gevallen en vandaag staat dan mijn laatste dag bij Maarsengroep op de planning. Per 1 juni stop ik bij Maarsengroep en werd ik vandaag verrast met allerlei leuke kado's. Een CD met de top 500 foute uur, een japanse notitie (voor richting TOKIO), een beker met "fitste secretaresse ooit afdeling ontwikkeling Maarsengroep" en een dinnerbon om lekker bij een restaurant te gaan eten. Het doet mij goed om te zien dat iedereen zo meegaand is. Ze gaan mij erg missen, en ik hun natuurlijk ook. Ik heb een ontzettend fijne tijd gehad bij Maarsengroep, maar ook daar komt helaas een einde aan. Vandaag om 17 uur ga ik hier weg, en ga ik me volledig op het hockey richten. We spelen dit weekend nog de EHCCC met AH&BC waar we de europese titel willen veroveren. Dit zou toch nog een hele mooie afsluiting zijn van dit seizoen. Wie wil komen: we spelen vrijdag om 18:00 op Den Bosch en zaterdag ook. Kom ons allemaal aanmoedigen naar die titel.

xoxo Vega

29. mei, 2017

Hey Allemaal,

Het is alweer even een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven. Vandaag is het artikel van mij online gekomen op hockey.nl over mijn blog. Ik dacht laat ik dan ook maar meteen even een nieuwe blog plaatsen.

De laatste tijd is het super hectisch geweest met hockey. We waren midden in de playoffs met Amsterdam. We begonnen de strijd om de titel tegen SCHC. De eerste thuiswedstrijd werd helaas verloren met 0-1. Super zuur. Iedereen had hier de balen van in maar was ook heel gretig en positief over het winnen van de 2e en eventuele 3e wedstrijd. Iedereen vond het ook echt jammer dat we een hele week moesten wachten voor we de 2e wedstrijd konden gaan spelen. 

Zaterdagochtend 10 uur vertrokken we met een bus vanuit Amsterdam naar Bilthoven. Iedereen was op tijd op de club en was ook lichtelijk nerveus. We hadden allemaal zin om te knallen deze wedstrijd. Om 12:30 gingen we dan eindelijk van start. Het was een typische playoff wedstrijd. Er was zon, hagel, veel publiek en veel passie voor hockey aanwezig. We gaan rusten met 0-0 en komen goed uit de kleedkamers. Helaas maakt SCHC de 1-0 en moest we alle zeilen bijzetten om er winst uit te halen. In de aller laatste minuut van de wedstrijd krijgen we nog een corner tegen. We spelen een variant op mij, en hij gaat erin!!! WAUWWW die ontlading en die vreugde was inmens. Zo konden we in ieder geval overleven en ons gaan richten op shoot-outs. De spannning steeg, en iedereen was helemaal euforisch. We gaan hem pakken, we gaan hem pakken waren teksten die uit iedereen kwam. Het was rete spannend. Ik stond tussen Jackey (schoenaker) en Judith (Zeevenhoven) die ook op waren van de zenuwen. Het kwam aan op de laatste shoot-out. Ellen hoog had de beslissende bal aan haar stick en slaat hem met haar backhand binnen. 

De foto spreekt boekdelen. De blijdschap en de passie die we met zijn alle als team delen was uniek. We vlogen elkaar in de armen en konden die lach niet meer van ons gezicht krijgen. Lang konden we er natuurlijk niet van genieten want na de wedstrijd gingen we snel weer in de bus naar Amsterdam om met zijn alle te herstellen. Zondag zou namelijk meteen de 3e wedstrijd plaats gaan vinden ook weer in BIlthoven. 

We gingen met zijn alle naar SMC waar er 5 fysio's voor ons klaar stonden om ons te masseren en te voorzien van hun diensten. Ook gingen er nog een aantal mensen naar Freezlab of CRYO of zo snel te herstellen voor de wedstrijd van morgen. Ikzelf ging naar CRYO en toen door naar SMC. Onze lieve manager Hermine had eten verzorgd en we hadden een ruimte waar we daarna ook nog video beelden konden terug kijken van de wedstrijd. Daarna ging iedereen naar huis. Snel de bank op of lekker in bed serie kijken en klaarstomen voor zondag. Ik dook eigenlijk vrij snel mijn bed in met een film op netflix en ben op tijd in slaap gevallen.

Zondag ochtend: 10 uur. Het hele zelfde riedeltje als zaterdag. Iedereen voelde een soort van bijgeloof en ging automatisch op dezelfde plek zitten, en naast dezelfde persoon in de bus. Hahaha heel gek, maar iedereen dacht als het zaterdag lukt, kan het nu weer. 

Om 12:30 ging het fluitsignaal en schoten we uit de startblokken. In de 18e minuut maken wij de 0-1. Het was een zware wedstrijd waarin je zag dat zowel SCHC al wij alles gaven voor die plek in de finale. Uiteindelijk ging het laatste fluitsignaal na 70 minuten en stonden wij met AH&BC in de FINALLEEE!!! Wauw een droom die uitkomt met het lastige jaar wat we tot nu toe achter de rug hebben. We hebben veel blessure leed en hebben hard gestreden voor de plek waar we nu staan. 

Na de wedstrijd gingen we weer met zijn alle in de bus naar huis en kon iedereen zelf zijn herstelprogramma inzetten. Ik ging na de wedstrijd lang CRYO en toen lekker naar huis gegaan. Na 2e wedstrijden in 2 dagen had ik vrij vermoeide benen, dus ben ik lekker op de bank gaan liggen met de tv aan. Maandag startte weer een nieuwe week. FINALE WEEK!! Eigenlijk stond alles in het teken van de finale. Op maandag was ik vrij dus ben ik op mijn gemakje naar CRYO gegaan, wezen uitlopen en mijn boodschapjes in huis gehaald. Ik wist dat ik veel weg zou zijn, en vermoeid, dus ik dacht laat ik al mijn boodschappen en huishoudelijke dingen nu maar lekker doen, dan kan ik later rustig relaxxen. Er moesten een aantal wassen gedaan worden, boodschappen opgeruimd, huis opruimen, bed verschonen en nog even met een vriendinnetje op het terras koffie gedronken. 

Dinsdag heb ik de hele dag gewerkt en begon de training om 16:30. Het zijn mijn laatste weken want vanaf 1 juni stop ik bij Maarsengroep. Nog 2 daagjes en dan zit het er lekker op. Na de training ben ik naar huis gegaan en was Gert bij mij. We hebben lekker even een ijsje gehaald en gewandeld in Sarphati en toen lekker het bed in gegaan want op woensdag werk ik ook altijd de hele dag. Donderdag was het zover de eerste finale wedstrijd. We speelde thuis om 12:30 en iedereen had er zin in. Ik was best een beetje zenuwachtig, maar vooral veel zin om te beginnen. Ik vind dit soort wedstrijden juist altijd super leuk! Ik wil dan echt vlammen en laten zien dat AH&BC de beste is. Helaas ging deze wedstrijd met 0-1 verloren. Donderdag hadden we na de wedstrijd ook weer het zelfde herstel programma als de halve finale tegen SCHC. We gingen weer naar SMC en gingen vervolgens eten bij Hermine thuis. Vrijdag was een vrije dag waar ik voor mezelf nog een aantal herstel loopjes heb gedaan en verder goed bijgedronken en herstel gepakt om fris en fruitig aan de 2e wedstrijd te starten. Het zou een warme dag worden zaterdag, dus de hele dag in de zon op vrijdag is dan totaal geen goed idee. 

Zaterdag, yes we mogen!! De 2e wedstrijd. Den Bosch uit. De sfeer was super goed, en we voelde ons ook echt goed. We begonnen weer sterk aan de wedstrijd alleen helaas was dit niet genoeg. we verliezen de 2e wedstrijd met 2-1 en dat betekend geen landskampioen. Het fluitsignaal gaat, en ik voel de tranen meteen over mijn wang gaan. Verlies doet altijd pijn, maar verliezen in een finale wedstrijd doet extra pijn. Ik zag meteen dat mijn teamgeonten allemaal aangeslagen waren. Iedereen baalde zichbaar van het verlies. Na de wedstrijd zijn we ook eigenlijk snel weggegaan uit Den Bosch. Er was daar een feestje aan de gang waar wij totaal niet in konden komen. Gelukkig waren mijn ouders er om me te troosten en kon ik even met hun napraten over de wedstrijd voor we weer in de bus gingen naar Amsterdam. 

Eenmaal aangekomen in Amsterdam was iedereen nog een beetje in een domper stemming. Er waren 2 boten geregeld zodat we even nog met elkaar konden zijn een beetje proberen om de stemming wat beter te maken, want wat hebben wij een gek seizoen gekend. De ene na de andere moest het veld verlaten met een blessure en de A-tjes hoe goed hebben die heb wel niet gedaan. We hebben echt een knappe prestatie neergezet, maar zo kort na een verloren wedstrijd, vind ik dat altijd moeilijk om meteen te beseffen. Het leuke idee om met zijn alle op een boot te gaan was ook echt super leuk. Het werd uiteindelijk een late avond/vroege ochtend. 

Zondag: ik was enorm chagrijnig en niet in de stemming omdat ik nog steeds erg baald evan het verlies. Gert-jan had mij daarom meegenomen naar het strand om een beetje uit te waaien en lekker even te ontspannen. We zijn naar Blijburg aan zee gereden waar we heerijk hebben gezeten/gelegen. We hebben ook samen nog even lekker gelunched onderweg en hebben het vooral weinig over hockey gehad. Ik had er echt nog een nare nasmaak van en was niet helemaal mezelf. Verlies vind ik altijd moeilijk, maar ook dit hoort bij sport. Je kunt eer ook niet te lang in blijven hangen want volgende week staat alweer de europacup voor de deur en hebben we een herkansing om wellicht weer uit te komen in de finale tegen Den Bosch. 

Vandaag had ik ook weer een vrijde dag en heb ik niet super veel gedaan. Ik ben even uit wezen fietsen en een aantal mailtjes verstuurd. In de middag heb ik lekker in het zonnetje op het terras gezeten en lig ik nu lekker op bed met mijn laptop om zo lekker te genieten van een film en een kop thee. Morgen ga ik weer aan het werk, en woensdag is het alweer mijn laatste dag bij Maarsengroep. Half jaar in dienst is echt super snel gegaan en nu alweer voorbij. Ik ga taart meenemen om als afscheid te geven op kantoor en dan de laatste dingen daar regelen voor mijn opvolgster. Verder moet ik in de avond trainen met AH&BC en hebben we daarna teamafsluiting met ouders en familie van iedereen. We hebben 3 mensen waar we afscheid van gaan nemen en natuurlijk gaan we lekker met zijn alle eten. Hopelijk is het net zulk lekker weer als de afgelopen dagen, dat zou top zijn!!

xoxo Vega

4. mei, 2017

Hey allemaal,

Het is natuurlijk niemand ontgaan dat ik mega, mega, mega, maar dan ook mega goed nieuws heb gekregen vorige week!! IK MAG MEE NAAR DE HWL!!! WHIEEEEEHOEEEEE... Wie had dat gedacht. in 2013 mijn debuut gemaakt, en juni 2017 mag ik dan eindelijk mijn eerste toernooi spelen. Na flink wat tegenslagen zoals een afgescheurde kruisband in 2013, het missen van WK in 2014 en een jaar geen Nederlands team ben ik nu eindelijk geselecteerd voor een toernooi!!

Ik ben zo ontzettend blij, dat kun je je haast niet voorstellen. Sinds december ben ik al heel erg gefocust, en bezig met het feit dat dit wellicht mijn jaar kan gaan worden. Ik heb veel getraind en veel energie erin gestoken om mijzelf verder te ontwikkelen en beter te worden. Vorige week dinsdag kwam dan eindelijk het verlossende belletje van Alyson. We zouden tussen 2-3 gebeld worden, dus ik had vrij genomen van mijn werk. Ik vond het heel A-relaxed om op kantoor te zitten wanneer ik gebeld zou worden. Op kantoor begrepen ze dit allemaal en kreeg ik ook makkelijk een vrije dag. Ze steunen me bij Maarsengroep heel erg al vinden ze het heel jammer dat mijn selectie betekend dat ik moet stoppen met werken bij Maarsengroep.

Toen de klok 14:00 sloeg bonkten mijn hart in mijn keel. Ik zat vol spanning thuis te wachten op het belletje. Voor mijn gevoel gingen de minuten echt tergend traag. om 14:20 belde ze dan eindelijk. Dat moment dat je Alyson Annan in je telefoon ziet staan, slaat je hart echt even over. Ik nam op en ze bracht me het goede nieuws. Ik barstte meteen in tranen uit en was echt helemaal in de zevende hemel. Ik heb na Alyson gelijk mijn ouders gebeld om het goede nieuws te melden. Ook die hadden tranen van geluk. Na al die jaren en tegenslagen is het dan eindelijk gelukt zeiden ze. Ze waren zo super trots en blij dat ze savonds voor de deur stonden om het te vieren. Om 16 uur moest ik alweer op de club zijn voor een dubbel training met AH&BC dus erg lang de tijd om te genieten van mijn belletje was er niet. Dat gebeurde savonds nog even na de trainingen toen mijn ouders er waren.

De volgende dag werd er natuurlijk veel gesproken over de selectie en kreeg ik veel leuke berichtjes en belletjes van mensen. Iedereen was super blij voor me!! Super leuk om al die berichtjes te krijgen.

Nu zijn we met AH&BC bezig aan de laatste week van de competitie. Zondag staat Laren op het programma en daarna beginnen de playoffs!! Daar heb ik echt onwijs veel zin in. We staan lekker te trainen, zitten er als team goed in, we zijn echt ready to play!! Zijn jullie er zondag ook bij om ons aan te moedigen in Laren?

xoxo Vega