29. mei, 2017

Hockey is winnen en verliezen...

Hey Allemaal,

Het is alweer even een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven. Vandaag is het artikel van mij online gekomen op hockey.nl over mijn blog. Ik dacht laat ik dan ook maar meteen even een nieuwe blog plaatsen.

De laatste tijd is het super hectisch geweest met hockey. We waren midden in de playoffs met Amsterdam. We begonnen de strijd om de titel tegen SCHC. De eerste thuiswedstrijd werd helaas verloren met 0-1. Super zuur. Iedereen had hier de balen van in maar was ook heel gretig en positief over het winnen van de 2e en eventuele 3e wedstrijd. Iedereen vond het ook echt jammer dat we een hele week moesten wachten voor we de 2e wedstrijd konden gaan spelen. 

Zaterdagochtend 10 uur vertrokken we met een bus vanuit Amsterdam naar Bilthoven. Iedereen was op tijd op de club en was ook lichtelijk nerveus. We hadden allemaal zin om te knallen deze wedstrijd. Om 12:30 gingen we dan eindelijk van start. Het was een typische playoff wedstrijd. Er was zon, hagel, veel publiek en veel passie voor hockey aanwezig. We gaan rusten met 0-0 en komen goed uit de kleedkamers. Helaas maakt SCHC de 1-0 en moest we alle zeilen bijzetten om er winst uit te halen. In de aller laatste minuut van de wedstrijd krijgen we nog een corner tegen. We spelen een variant op mij, en hij gaat erin!!! WAUWWW die ontlading en die vreugde was inmens. Zo konden we in ieder geval overleven en ons gaan richten op shoot-outs. De spannning steeg, en iedereen was helemaal euforisch. We gaan hem pakken, we gaan hem pakken waren teksten die uit iedereen kwam. Het was rete spannend. Ik stond tussen Jackey (schoenaker) en Judith (Zeevenhoven) die ook op waren van de zenuwen. Het kwam aan op de laatste shoot-out. Ellen hoog had de beslissende bal aan haar stick en slaat hem met haar backhand binnen. 

De foto spreekt boekdelen. De blijdschap en de passie die we met zijn alle als team delen was uniek. We vlogen elkaar in de armen en konden die lach niet meer van ons gezicht krijgen. Lang konden we er natuurlijk niet van genieten want na de wedstrijd gingen we snel weer in de bus naar Amsterdam om met zijn alle te herstellen. Zondag zou namelijk meteen de 3e wedstrijd plaats gaan vinden ook weer in BIlthoven. 

We gingen met zijn alle naar SMC waar er 5 fysio's voor ons klaar stonden om ons te masseren en te voorzien van hun diensten. Ook gingen er nog een aantal mensen naar Freezlab of CRYO of zo snel te herstellen voor de wedstrijd van morgen. Ikzelf ging naar CRYO en toen door naar SMC. Onze lieve manager Hermine had eten verzorgd en we hadden een ruimte waar we daarna ook nog video beelden konden terug kijken van de wedstrijd. Daarna ging iedereen naar huis. Snel de bank op of lekker in bed serie kijken en klaarstomen voor zondag. Ik dook eigenlijk vrij snel mijn bed in met een film op netflix en ben op tijd in slaap gevallen.

Zondag ochtend: 10 uur. Het hele zelfde riedeltje als zaterdag. Iedereen voelde een soort van bijgeloof en ging automatisch op dezelfde plek zitten, en naast dezelfde persoon in de bus. Hahaha heel gek, maar iedereen dacht als het zaterdag lukt, kan het nu weer. 

Om 12:30 ging het fluitsignaal en schoten we uit de startblokken. In de 18e minuut maken wij de 0-1. Het was een zware wedstrijd waarin je zag dat zowel SCHC al wij alles gaven voor die plek in de finale. Uiteindelijk ging het laatste fluitsignaal na 70 minuten en stonden wij met AH&BC in de FINALLEEE!!! Wauw een droom die uitkomt met het lastige jaar wat we tot nu toe achter de rug hebben. We hebben veel blessure leed en hebben hard gestreden voor de plek waar we nu staan. 

Na de wedstrijd gingen we weer met zijn alle in de bus naar huis en kon iedereen zelf zijn herstelprogramma inzetten. Ik ging na de wedstrijd lang CRYO en toen lekker naar huis gegaan. Na 2e wedstrijden in 2 dagen had ik vrij vermoeide benen, dus ben ik lekker op de bank gaan liggen met de tv aan. Maandag startte weer een nieuwe week. FINALE WEEK!! Eigenlijk stond alles in het teken van de finale. Op maandag was ik vrij dus ben ik op mijn gemakje naar CRYO gegaan, wezen uitlopen en mijn boodschapjes in huis gehaald. Ik wist dat ik veel weg zou zijn, en vermoeid, dus ik dacht laat ik al mijn boodschappen en huishoudelijke dingen nu maar lekker doen, dan kan ik later rustig relaxxen. Er moesten een aantal wassen gedaan worden, boodschappen opgeruimd, huis opruimen, bed verschonen en nog even met een vriendinnetje op het terras koffie gedronken. 

Dinsdag heb ik de hele dag gewerkt en begon de training om 16:30. Het zijn mijn laatste weken want vanaf 1 juni stop ik bij Maarsengroep. Nog 2 daagjes en dan zit het er lekker op. Na de training ben ik naar huis gegaan en was Gert bij mij. We hebben lekker even een ijsje gehaald en gewandeld in Sarphati en toen lekker het bed in gegaan want op woensdag werk ik ook altijd de hele dag. Donderdag was het zover de eerste finale wedstrijd. We speelde thuis om 12:30 en iedereen had er zin in. Ik was best een beetje zenuwachtig, maar vooral veel zin om te beginnen. Ik vind dit soort wedstrijden juist altijd super leuk! Ik wil dan echt vlammen en laten zien dat AH&BC de beste is. Helaas ging deze wedstrijd met 0-1 verloren. Donderdag hadden we na de wedstrijd ook weer het zelfde herstel programma als de halve finale tegen SCHC. We gingen weer naar SMC en gingen vervolgens eten bij Hermine thuis. Vrijdag was een vrije dag waar ik voor mezelf nog een aantal herstel loopjes heb gedaan en verder goed bijgedronken en herstel gepakt om fris en fruitig aan de 2e wedstrijd te starten. Het zou een warme dag worden zaterdag, dus de hele dag in de zon op vrijdag is dan totaal geen goed idee. 

Zaterdag, yes we mogen!! De 2e wedstrijd. Den Bosch uit. De sfeer was super goed, en we voelde ons ook echt goed. We begonnen weer sterk aan de wedstrijd alleen helaas was dit niet genoeg. we verliezen de 2e wedstrijd met 2-1 en dat betekend geen landskampioen. Het fluitsignaal gaat, en ik voel de tranen meteen over mijn wang gaan. Verlies doet altijd pijn, maar verliezen in een finale wedstrijd doet extra pijn. Ik zag meteen dat mijn teamgeonten allemaal aangeslagen waren. Iedereen baalde zichbaar van het verlies. Na de wedstrijd zijn we ook eigenlijk snel weggegaan uit Den Bosch. Er was daar een feestje aan de gang waar wij totaal niet in konden komen. Gelukkig waren mijn ouders er om me te troosten en kon ik even met hun napraten over de wedstrijd voor we weer in de bus gingen naar Amsterdam. 

Eenmaal aangekomen in Amsterdam was iedereen nog een beetje in een domper stemming. Er waren 2 boten geregeld zodat we even nog met elkaar konden zijn een beetje proberen om de stemming wat beter te maken, want wat hebben wij een gek seizoen gekend. De ene na de andere moest het veld verlaten met een blessure en de A-tjes hoe goed hebben die heb wel niet gedaan. We hebben echt een knappe prestatie neergezet, maar zo kort na een verloren wedstrijd, vind ik dat altijd moeilijk om meteen te beseffen. Het leuke idee om met zijn alle op een boot te gaan was ook echt super leuk. Het werd uiteindelijk een late avond/vroege ochtend. 

Zondag: ik was enorm chagrijnig en niet in de stemming omdat ik nog steeds erg baald evan het verlies. Gert-jan had mij daarom meegenomen naar het strand om een beetje uit te waaien en lekker even te ontspannen. We zijn naar Blijburg aan zee gereden waar we heerijk hebben gezeten/gelegen. We hebben ook samen nog even lekker gelunched onderweg en hebben het vooral weinig over hockey gehad. Ik had er echt nog een nare nasmaak van en was niet helemaal mezelf. Verlies vind ik altijd moeilijk, maar ook dit hoort bij sport. Je kunt eer ook niet te lang in blijven hangen want volgende week staat alweer de europacup voor de deur en hebben we een herkansing om wellicht weer uit te komen in de finale tegen Den Bosch. 

Vandaag had ik ook weer een vrijde dag en heb ik niet super veel gedaan. Ik ben even uit wezen fietsen en een aantal mailtjes verstuurd. In de middag heb ik lekker in het zonnetje op het terras gezeten en lig ik nu lekker op bed met mijn laptop om zo lekker te genieten van een film en een kop thee. Morgen ga ik weer aan het werk, en woensdag is het alweer mijn laatste dag bij Maarsengroep. Half jaar in dienst is echt super snel gegaan en nu alweer voorbij. Ik ga taart meenemen om als afscheid te geven op kantoor en dan de laatste dingen daar regelen voor mijn opvolgster. Verder moet ik in de avond trainen met AH&BC en hebben we daarna teamafsluiting met ouders en familie van iedereen. We hebben 3 mensen waar we afscheid van gaan nemen en natuurlijk gaan we lekker met zijn alle eten. Hopelijk is het net zulk lekker weer als de afgelopen dagen, dat zou top zijn!!

xoxo Vega